SAHADA İNSAN KAYNAKLARI OLMA ÜZERİNE

SAHADA İNSAN KAYNAKLARI OLMA ÜZERİNE

Masa başı teoriler güzeldir; ama gerçek İK, bareti takıp sahaya indiğinizde başlar. 🦺👷‍♀️

Kariyerim boyunca İnsan Kaynakları' nın farklı alanlarında tecrübe edinmiştim. Ancak yolum Osman Gazi Köprüsü gibi mega bir projeyle ve çok tehlikeli sınıfın gerçekliğiyle kesiştiğinde, mesleğime bambaşka bir pencereden bakmam gerektiğini anladım.

Projenin büyüklüğü bir yana, ilk defa şantiye tozunu yutacak olmak İK anlayışımı kökten değiştirdi.

Peki, masa başından kalkıp çizmeleri giymek bir İK profesyoneline ne katar?

1️⃣ İSG Evrakta Kalmaz, Hayatın Kendisi Olur:

Çok tehlikeli bir sınıfta çalışırken 6331 sayılı Kanun’un maddeleri sayfadaki yazılardan ibaret olmaktan çıkar. Sahadaki her prosedürün, alınan her eğitimin, zimmetlenen tek bir baretin bile bir insanın akşam evine sağ salim dönmesiyle doğrudan ilgili olduğunu yaşayarak öğrenirsiniz.

2️⃣ Çizmeyi Giymeden "İnsan" ı Anlayamazsınız:

Rüzgarın, tozun, sıcağın ve fiziki eforun ortasında üretim yapan bir ustanın, bir mühendisin ne yaşadığını görmeden masa başında adil bir vardiya planlayamaz, doğru bir iletişim dili kuramazsınız. Sahaya indiğinizde; "evrak onaylayan İK" imajı yıkılır, yerini güven duyulan bir yol arkadaşlığına bırakır.

3️⃣ Kriz Yönetimi ve Devasa Bir Senkronizasyon:

Farklı uzmanlıklardan, yüzlerce alt yükleniciden ve farklı kültürlerden gelen binlerce kişiyi aynı hedefte tutabilmek... Osman Gazi Köprüsü gibi zamanla yarışılan ikonik bir projede İK yapmak, tam anlamıyla dinamik ve soğukkanlı bir operasyonel okul.

Şantiyede kazandığım bu tecrübe bana gösterdi ki; sahayı bilmeyen bir İK, resmin her zaman yarısını eksik görür.

Üretimin ve riskin göbeğinde, o çizmeleri çamura batırarak İK yapmanın kattığı vizyon ve güç bambaşka. 💫

Sizce de İK’nın etkisi masa başında mı, yoksa sahanın tam kalbinde mi belirleniyor?